.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In dit hoofdstuk verklaar ik de titel van dit boek. Hoe kom je tot geluk en wat heb je daar voor nodig. Dit hoofdstuk is onderverdeeld in:

1.    Hoe kom je tot geluk? Een beschrijving van ons doel en wat ik ermee bedoel.

2.    Het unieke kind: Is een kind in staat om logische gevolgtrekkingen te maken en mogen we dat wel verlangen van een kind?

3.    Een reŽle kijk op kinderen: Wat is eigenlijk lastig gedrag van een kind?

4.    Positieve interactie: Er zijn bijna altijd mogelijkheden om van iets negatiefs, zoals opruimen, iets positiefs te maken. Waarom zou je het dan op een negatieve manier doen?

5.    Het leerproces: Zorg dat het leerproces van het kind centraal gezet wordt en ga niet iets doen om de reden dat je iets wilt doen.

6.    Diversiteit in de groep

7.    Conclusie

 

1 Hoe kom je tot geluk?

Een beschrijving van ons doel en wat ik ermee bedoel

De titel van dit boek geeft al aan wat ons uiteindelijke doel zal zijn, n.l. het kind begeleiden naar een gelukkig en zelfstandig leven, een persoon die zelfbewust door het leven gaat. Een kind dat volwassen kan worden zodanig dat deze samen met anderen in de maatschappij zo goed als mogelijk mee kan doen.

 

 

 

 

Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: D:\My Web Sites\mysite\Files\Kinderopvang\Files\imgE.gifBeschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: D:\My Web Sites\mysite\Files\Kinderopvang\Files\kindkopiekopie.jpg

 

 

 

 

Wat is geluk eigenlijk?

 

  • Een prettig gevoel
  • Een staat waarin je bent

 

Hoe kom je tot geluk?

 

  • Door voldoende zelfvertrouwen op te bouwen
  • Door een goede hechting met de opvoeder
  • Door voldoende zelfkennis, zelfbewustzijn
  • Door voldoende sociale competenties
  • Door voldoende kennis over de verschillen van andere mensen in de maatschappij en dat te leren accepteren (men mag anders zijn)

Wat is ons doel dan?

 

  • Het ultieme doel is een gelukkig leven leiden.
  • Daarvoor zul je zelfstandig, zelfverzekerd en zelfbewust moeten zijn, ook het nodige zelfrespect is belangrijk voor een kind.
  • Om zelfstandigheid, zelfvertrouwen en zelfbewustzijn te kweken zul je gereedschap nodig hebben
  • Het gereedschap voor de pedagogisch medewerkers om dit te bereiken bestaat uit diverse opvoedingsmethodes

 

Door het gebruik van de diverse opvoedingsmethoden kan men een kind zelfstandigheid, zelfbewustzijn en zelfrespect bij leren brengen wat nodig is om het kind gelukkig te laten worden in het latere leven.

 

"Houd steeds het ultieme doel voor ogen!"

 

Natuurlijk kan een pedagogisch medewerker niet in haar/zijn eentje zorgen voor een gelukkig leven van een kind, daar komen ook andere variabelen bij kijken zoals de thuissituatie, school, maatschappij en sportclub om er maar enkele te noemen. Denk niet dat het een hopeloze zaak is. Voor ieder kind, of het nu in gelukkige omstandigheden leeft of niet, kun je hierin iets betekenen. Het is echter wel mogelijk om dit doel zo dicht mogelijk te benaderen.

 

Vaak wordt er in de kinderopvang gesproken dat kinderen Rust, Reinheid, Regelmaat en Respect nodig hebben, dat is ook zo. Maar ik ga verder. De kinderen hebben ook Zelfstandigheid, Zelfvertrouwen, Zelfbewustzijn, Zelfrespecten Sociale competenties nodig willen ze goed in het leven komen te staan. Dit heb je nodig om het leven voor elk kind draaglijk te maken, zťker voor kinderen die het in de thuissituatie, op school of op een andere manier moeilijk hebben.

 

Als een pedagogisch medewerker eraan kan bijdragen dat een kind gelukkig(er) kan worden door een goede en liefdevolle begeleiding te geven dan heeft de kinderopvang het belang van haar bestaan bewezen.

 

 

 

 

Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: D:\My Web Sites\mysite\Files\Tieneropvang\Tieneropvang een nieuw concept\Graphics\pijl.gif

 

 

 

 

2. Het unieke kind

 

Om kinderen gelukkig te kunnen laten worden zullen volwassenen moeten leren begrijpen wat een kind al kan en wat niet. Op welke leeftijd worden kinderen geacht om te lopen, te begrijpen wat een volwassene zegt, te springen, te lezen en nog veel meer? Wat kinderen al kunnen is leeftijdsgebonden. Er zal rekening gehouden moeten worden met de cultuur uit het land van herkomst, de wijk of de familie waar het kind vandaan komt. Ook moet er rekening gehouden worden met het individu, dat wil zeggen dat niet ieder kind op precies dezelfde leeftijd bepaalde vaardigheden kent. Omdat niet ieder kind op dezelfde leeftijd bepaalde vaardigheden leert (uit zichzelf of van volwassenen) kan er niet van uit gegaan worden dat kinderen bepaalde vaardigheden kennen en als je kinderen daar op aan zou spreken en het kind verwijt dat het een vaardigheid niet goed kent dan doe je het kind tekort.

 

In het kort:

 

  • Er moet rekening gehouden worden met de vaardigheden die een kind op een bepaalde leeftijd zou moeten kennen.
  • Er moet rekening mee gehouden worden met wat het betreffende kind (het individu) aan vaardigheden aankan, niet ieder kind is even ver in de ontwikkeling
  • Men moet rekening houden met de cultuur van het land, de buurt/wijk of de familie waar het kind vandaan komt. Niet in iedere cultuur leert het kind op dezelfde wijze.

 

De ideeŽn die men gekregen heeft in de eigen opvoeding zijn vaak toonaangevend voor de manier waarop kinderen worden opgevoed. Zowel bij ouders als bij pedagogisch medewerkers zie je dat. Toch is het belangrijk om kennis te nemen van verschillende opvoedingsmethoden en deze te integreren in de eigen opvoedingsstijl. Men weet tenslotte vaak niet in hoeverre men verkeerde dingen aan heeft geleerd in de eigen opvoeding en vaak zijn de diverse opvoedingsmethodes goed onderzocht door de wetenschap.

 

Een voorbeeld van een foute beredenering van sommige volwassenen:

 

Kan een kind al logische gevolgtrekkingen maken?

 

Sommige mensen zeggen wel eens tegen het kind: ďIk zeg alleen maar iets als je iets fout doetĒ Je zou dus de conclusie kunnen trekken dat als er niets gezegd word, dus je krijgt geen commentaar, dat alles dan goed is. Zo denkt echter een kind niet, deze heeft ook positieve aandacht nodig, dus een kind moet ook leren wanneer het iets goed doet om zelfverzekerd te kunnen worden. Dit kan alleen maar door op zulke momenten complimenten te geven.

 

In bovengenoemde uitspraak wordt er van uit gegaan dat kinderen al logische gevolgtrekkingen kunnen maken, dit kunnen ze echter nog niet. Dit kunnen kinderen alleen leren door veel oefening en ervaring. Zelfs volwassenen kunnen nog vaak oorzaak en gevolg niet bevatten.

 

Het is dus zaak om te leren begrijpen hoe kinderen in elkaar zitten en dat elk kind anders is en op een andere manier/volgorde de vaardigheden die het moet kennen voor de betreffende leeftijd zal leren. Als volwassenen, dus ook pedagogisch medewerkers, begrijpen dat ieder kind uniek is zal deze daarnaar handelen en een kind de nodige sturing geven bij het leren van bepaalde vaardigheden die het kind nog niet onder de knie heeft. Hierdoor zal er minder gemopperd hoeven worden en zijn de kinderen gelukkiger.

 

 

 

 

Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: D:\My Web Sites\mysite\Files\Tieneropvang\Tieneropvang een nieuw concept\Graphics\pijl.gif

 

 

 

 

3. Een reŽle kijk op kinderen

 

Om kinderen te helpen om gelukkig(er) te zijn zullen volwassenen hun kijk op kinderen moeten leren inzien, dat wil zeggen dat volwassenen zich bewust moeten zijn over hoe deze kijken naar kinderen en wat hun gevoelens daarbij zijn. Zijn de gevoelens wel reŽel en zouden ze wat bijgesteld moeten worden? Men zou het op de volgende manier kunnen formuleren:

 

  • Wat zie ik bij het betreffende kind?
  • Wat is mijn gevoel bij dit kind?
  • Is het gevoel dat ik heb reŽel?
  • Hoe kan ik op een realistische manier naar kinderen kijken?

 

Zo zijn er nog vele vragen die je jezelf kunt stellen om tot een goede kijk te komen ten opzichte van een kind. Een voorbeeld dat ik hieronder bespreek gaat over ďhet lastige kindĒ.

 

Wat ervaart men bij kinderen als lastig en is dat wel zo?

 

Een bepaalde groep mensen vind sommige kinderen ďlastigĒ. Maar wat is lastig? Er zijn mensen die kinderen lastig vinden als ze veel huilen of als ze lawaai maken. Andere mensen vinden kinderen lastig als ze niet luisteren en een eigen mening hebben. Maar wat is nu de definitie van lastig zijn eigenlijk?

 

In het Nederlands woordenboek staat de definitie van het woord lastig omschreven als: hinderlijk, moeilijk, veeleisend, storend.

 

Maar dan komt mijn vraag:

 

  • Voor wie is het hinderlijk?
  • Voor wie is het moeilijk?
  • Voor wie is het veeleisend?
  • Voor wie is het storend?

 

Het is belangrijk om ons bewust te zijn dat kinderen niet anders kunnen dan dŠt wat ze geleerd hebben van hun ouders en omgeving of dat wat in hun genen zit inclusief eventuele afwijkingen en dat het onze taak is om ze voldoende kennis van de wereld bij te brengen om zichzelf en de maatschappij geluk te brengen.

 

Door kinderen voldoende vaardigheden bij te brengen zullen ze op latere leeftijd minder vervelende kritiek tegen komen en kunnen ze gelukkiger worden.

 

Door je eigen kijk op kinderen onder de loep te nemen en deze op een realistische manier te bekijken kun je van jezelf leren dat het kind vaak niet lastig is, maar dat je door een andere aanpak het kind rustiger kunt maken en daardoor gaat het gevoel dat je hebt van het ďlastigekindĒ bij jezelf (eerder) weg.

 

 

 

 

Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: D:\My Web Sites\mysite\Files\Tieneropvang\Tieneropvang een nieuw concept\Graphics\pijl.gif

 

 

 

 

4. Positieve interactie

 

In het boek ďHet puberende breinĒ vertelt Eveliene Croone o.a. dat kinderen meer hersenactiviteit laten zien bij positieve feedback en minder hersenactiviteit bij een negatieve feedback. Dat suggereert dat kinderen gevoeliger zijn voor een positieve benadering. Om kinderen iets te kunnen leren kun je daar dan ook gebruik van maken. In onderstaand voorbeeld wordt dit duidelijk gemaakt.

 

Voorbeeld van positieve interactie met het kind:

 

Als je kinderen wilt leren opruimen dan moet je het doel goed in de gaten houden. Ons doel in deze is: in het volwassen leven geen last te ondervinden van de maatschappij en de maatschappij niet van het kind (als het volwassen is)

 

Wat is er bijvoorbeeld voor nodig om dit doel te bereiken bij het opruimen van speelgoed en rommel die het kind gemaakt heeft? Het is voor het kind, om een gelukkig leven te krijgen, belangrijk dat een ander geen last heeft van de rommel die het achterlaat. Daar krijgt het kind, als het dit nooit geleerd heeft, in het volwassen leven anders erg veel commentaar op en andere volwassenen pikken het niet als ze rommel van een ander op moeten ruimen. Dus om de goede vrede te handhaven zal het de rommel van zichzelf op moeten kunnen ruimen. Om nu zo gelukkig mogelijk te kunnen worden is het belangrijk dat het kind zo min mogelijk problemen heeft bij het opruimen en kun je als pedagogisch medewerker er het beste een leuke boel van maken. Hierdoor zal het kind zo min mogelijk tegen deze vaardigheid op leren zien.

 

Hoe kom je nu tot het beste resultaat? Met andere woorden: Wat is de beste strategie om kinderen te leren opruimen?

 

  • Als kinderen op een leuke manier leren opruimen zullen ze sneller en eerder geneigd zijn om de volgende keer op te ruimen.
  • Geef een kind niet meer als 2 keuzes n.l. ůf samen opruimen ůf alleen opruimen

 

 

 

 

samen opruimen = gezellig

alleen opruimen = saai

 

 

 

 

Het kind zal al gauw de eerste optie kiezen en dat is samen opruimen. Als je als pedagogisch medewerker samen met de kinderen op gaat ruimen en er een liedje bij gaat zingen is het snel een gezellige boel. Er wordt door de kinderen dan snel opgeruimd en nadien kunnen er complimentjes uitgedeeld worden voor het goede werk dat de kinderen geleverd hebben. Doordat de kinderen complimentjes krijgen zullen ze de volgende keer nog sneller op gaan ruimen en hebben ze niet zo gauw een aversie tegen het opruimen wat het later in hun leven wat gemakkelijker maakt.

 

 

 

 

Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: D:\My Web Sites\mysite\Files\Tieneropvang\Tieneropvang een nieuw concept\Graphics\pijl.gif

 

 

 

5. Het leerproces

Als een kind iets fout doet, met andere woorden als een kind iets doet wat niet mag, zal het moeten leren om het anders te doen. Door straffen zal het kind alleen maar een commando opvolgen en zal het niet leren om inzicht te krijgen in datgene wat het goed en fout doet. Het kind zal, als er niemand in de buurt is de fout mogelijk herhalen. Met een positieve feedback dus met complimenten en eventueel de uitleg waarom kinderen iets niet of wel mogen doen zal het kind eerder inzicht hebben in wat het moet doen in bepaalde situaties. Het kind leert de waarden en normen die nodig zijn in deze maatschappij. Hierdoor zal het kind minder last hebben van de maatschappij en de maatschappij minder van het kind. Omdat het kind op latere leeftijd minder last heeft zal het ook gelukkiger kunnen worden.

 

 

 

ďZet het leerproces centraal en ga niet straffen om het straffenĒ

 

 

 

 

Het kind moet leren:

 

  • Waarom mag dit niet?
  • Wat is de oorzaak van deze negatieve situatie?
  • Het kind moet een handvat aangereikt krijgen met als doel hoe het dan wel zal moeten.

 

Neem een strategie die het snelste werkt en zet het leerproces als doel. Verder in dit boek zal ik nog terug komen op dit onderwerp.

 

 

 

 

Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: D:\My Web Sites\mysite\Files\Tieneropvang\Tieneropvang een nieuw concept\Graphics\pijl.gif

 

 

 

 

6 Diversiteit in de groep

Sommige kinderen (en volwassenen) hebben de neiging om zich meer te profileren dan de ander. Deze willen laten zien dat ze het belangrijkste zijn of het sterkste. In de menselijke historie was het noodzakelijk dat er een duidelijke hiŽrarchie was in de samenleving. Er moesten duidelijke leiders en ondergeschikten zijn om de groep veilig te stellen, dat was in het verleden van levensbelang.

Bij alle zoogdieren die in een hiŽrarchie leven zijn er voor de groepsleider bepaalde privileges die voor de ondergeschikten verboden zijn. Er zijn in deze hiŽrarchie vele onderdanen die luisteren naar wetten en geboden zoals b.v. bij de chimpansees waar behalve de leider niemand seks mag hebben met een vrouwtje.

Het voordeel van deze wetmatigheid, dat de leider van de groep het alleenrecht heeft om met een vrouwtje te paren, is dat de nakomelingen sterk en gezond zullen zijn.

Er zijn echter in een groep ook individuen die proberen het recht van de leider te ondermijnen door stiekem met een vrouwtje te paren als de leider even niet kijkt. Dit zijn de zogenaamde zelfdenkende individuen. Het zijn vaak individualisten die op een slimme manier gebruik maken van hun kansen.

Bij mensen zie je ook leiders, volgelingen en individualisten en dat zie je ook bij kinderen. In onze cultuur is het niet meer nodig om de sterkste te zijn in de groep. Het is daarom ook belangrijk om kinderen te laten beseffen dat ze belangrijk zijn, ook al zijn ze niet de sterkste of de slimste. Er zullen altijd mensen (lees kinderen) zijn die de zogenaamde groepsleider zullen zijn en anderen die de groepsleider volgen. Ook zullen er altijd eenlingen zijn die zelf willen bepalen wat goed en slecht is voor henzelf. Wat elk kind ook is, ieder kind is uniek en belangrijk in onze maatschappij. Ieder kind heeft het recht om uniek te zijn en iedereen heeft het recht op eigenheid. Door kinderen te laten beseffen dat ze van belang zijn, dat ze er toe doen, zullen ze zelfvertrouwen opbouwen en daardoor een beetje dichter bij ons doel komen n.l. gelukkiger worden.

 

 

 

 

Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: D:\My Web Sites\mysite\Files\Tieneropvang\Tieneropvang een nieuw concept\Graphics\pijl.gif

 

 

 

 

7. Conclusie

Men komt tot geluk als men eigenschappen heeft zoals zelfvertrouwen, zelfbewustzijn, een goede hechting heeft, voldoende sociale competenties en kennis over anderen. Deze eigenschappen kan het kind leren door het juiste gereedschap aan te reiken. De pedagogisch medewerker zal daarom voldoende kennis moeten hebben over diverse methoden van opvoeden zodat ze zich aan de situatie van het moment aan kan passen en de juiste beslissingen kan nemen.

We moeten in de kinderopvang er rekening houden dat ieder kind uniek is, dat niet ieder kind op dezelfde wijze en in dezelfde tijd bepaalde vaardigheden kent. Daarom mag erniet van worden uitgegaan dat kinderen bepaalde vaardigheden bezitten. Het ligt b.v. aan de cultuur, buurt of familie en de eigen mogelijkheden van wat een kind al kan op een bepaalde leeftijd. Er wordt nog steeds onder bepaalde groepen mensen uitgegaan van eigenschappen die kinderen zouden moeten kennen die erg moeilijk zijn en daarom niet mag worden verondersteld dat kinderen ze ook werkelijk hebben. Problemen zullen altijd moeten worden bekeken van alle kanten dus vanuit de positie van het kind als van de volwassenen. Er zal een reŽle kijk op de problemen die zich voordoen moeten zijn. Kinderen worden daardoor wel eens door bepaalde groepen mensen lastig gevonden als ze spelen of lawaai maken. De vraag is dan of dit werkelijk lastig gedrag is of dat het alleen ervaren wordt als lastig gedrag en dat dit dus een probleem is van de opvoeder en niet van het kind. Kinderen kunnen naar mijn idee het beste leren door op een positieve manier met ze bezig te zijn. Op deze manier zullen ze het meeste kunnen bereiken zoals ik in het voorbeeld van speelgoed opruimen heb aangereikt. Ieder kind moet nog veel leren en de ďspecialeĒ kinderen hebben daar wat meer moeite mee als het ďstandaardĒ kind. Ga daarom niet straffen om het straffen maar maak er een leerproces van. Hierdoor zullen kinderen beter weten waarom ze iets niet mogen doen en zullen ze zich eerder aan de regels houden.

Er bestaat een grote diversiteit onder mensen, er zijn leider figuren, mensen die zich gelukkig voelen als volgeling en er zijn mensen die zich het beste voelen als (zelfdenkend) individu. Wat een mens ook is, respecteer wie ze zijn.

Verder in dit boek stel ik het doel centraal en van daaruit ga ik te werk.

 

 

 

 

Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: D:\My Web Sites\mysite\Files\Tieneropvang\Tieneropvang een nieuw concept\Graphics\pijl.gif