.            

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen ik als tienerwerker in tienercentrum Tien-inn begon had ik de opdracht om met tieners en ouders een overeenkomst aan te gaan voor tieneropvang, deze opvang zou in 4 jaar rendabel moeten zijn. Er zou gewerkt worden aan de hand van een pedagogische visie zoals die bij de kinderopvang gangbaar was.

 

Vanaf september 2000 is deze tieneropvang door middel van gratis workshops van start gegaan, de workshops waren bedoeld om tieners en ouders te interesseren voor de tieneropvang. Van september tot eind december 2000 zijn deze workshops gehouden in de hoop dat tieners een overeenkomst aan zouden gaan. De workshops werden goed door tieners bezocht, maar jammer genoeg waren er nog geen inschrijvingen voor een vaste plaats op het tienercentrum. Daarom is er, in samenspraak met de regiomanager van de kinderopvang en de gemeente, besloten om vanaf januari 2001 iedere dag de tieneropvang van 14.00 tot 18.00 uur open te stellen om te kijken of ouders en tieners een contract wilde aangaan. Toen er geen tieners bij het tienercentrum binnen kwamen is er besloten om te kijken waardóór het kwam dat er geen tieners kwamen, hierdoor is de tieneropvang een paar maanden gratis open gesteld voor de tieners.

 

Na intensief samenwerken met het voortgezet onderwijs, waarbij er workshops gehouden werden in iedere klas, kwamen de tieners met bosjes binnen. Hieruit kon worden geconcludeerd dat het uitblijven van inschrijvingen niet lag aan de desinteresse van tieners.

 

Vervolgens hebben wij een enquête uitgeschreven onder alle ouders en leerlingen van het voortgezet onderwijs. De conclusie uit deze enquête was dat de tieneropvang zeer nuttig en wenselijk, maar te duur was (fl 7,25 per uur), de tieners en hun ouders vonden dat tieneropvang gratis of bijna voor niets moest zijn. De reden hiervoor was dat ouders vonden dat de school veel geld kostte en daarnaast waren er kosten voor sportclubs, zakgeld, kleedgeld enz. De ouders gaven aan dat ze al genoeg aan hun tiener kwijt waren en de tieners gaven aan niet genoeg geld te hebben om fl 7,25  van hun zakgeld te betalen. Ze vertelde dat ze van hun zakgeld vaak kleren en uitgaan moesten betalen waardoor ze niet genoeg geld hadden om de tieneropvang te betalen, sommige tieners kregen zelfs helemaal geen zakgeld.

 

Er was na ruggespraak met de gemeente besloten om de tieners het symbolisch bedrag van € 0,25 per uur te laten betalen. Dit was een bedrag die zowel de arme- als de welgestelde tieners op zouden kunnen brengen. Zodoende werd er niemand uitgesloten van de tieneropvang.

 

De samenwerkende organisaties hadden vanaf dit moment besloten om voor een open inloop te kiezen. Dit was een grote verandering omdat de kinderopvang het feitelijke werk hiervoor leverde. Tien-inn was een combinatie geworden van kinderopvang (pedagogische en opvoedkundige werk, zowel als het presenteren van activiteiten) en het jongerenwerk (open inloop, iedereen kan er aan meedoen, ook hier worden leuke activiteiten aangeboden).

 

Vanaf deze tijd ging het steeds beter met het tienercentrum, in het eerste half jaar van 2001 waren er 1119 bezoeken geregistreerd en op het einde van het jaar was dat opgelopen tot 2445 bezoeken.

 

Bij een kinderopvangcentrum worden de tieners op contract binnen de tieneropvang toegelaten terwijl bij een open inloop model de tieneropvang voor de tieners op vrijwillige basis is. Ik heb gekozen voor de open inloop variant zodat ik een nieuwe invalshoek (een tieneropvang met een pedagogische grondslag) in de volgende hoofdstukken verder voor u uit kan werken.

 

 

 

Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: Beschrijving: D:\My Web Sites\mysite\Files\Tieneropvang\Tieneropvang een nieuw concept\Graphics\pijl.gif